අනාවරණ ආර්ථික විනිවිදභාවය සමාජ

ගොවි සංවිධාන,ගොවියා සහ රාජ්‍ය යාන්ත්‍රණය- ගැටුම් හා එලදායීතාවය

ගාමිණී ජයවර්ධන 

ගොවි සංවිධාන, ශ්‍රී ලංකාවේ කෘෂිකාර්මික ව්‍යුහයේ වැදගත් කාර්‍යභාරයක් ඉටුකරනු ලබයි. ගොවි ජනතාවගේ පාර්ශ්වය නියෝජනය කරමින් ඔවුන්ගේ ගැටළු හදුනා ගනිමින්, ඔවුන්ගේ ආර්ථිකය ශක්තිමත් කිරීම, සම්බන්ධතා ප්‍රවර්ධනය, සහ සමාජීය සංවර්ධනය සඳහා ගොවි සංවිධාන මධ්‍යස්ථාන ලෙස හදුනාගත හැකිවේ. ඒවා, රාජ්‍ය යාන්ත්‍රණය සමඟ කටයුතු කරන විට විවිධ ගැටලු මුහුණ දීමට සිදුවන අතර, එම ගැටලු සංවිධාන මට්ටමින් එලදායීතාවට බලපායි.

ගොවි සංවිධානවල කාර්‍යභාරය

ගොවි සංවිධානවල ප්‍රධාන කාර්‍යභාරයන්:

  1. ගොවි ජනතාවගේ අයිතිවාසිකම් ආරක්ෂා කිරීම
    ගොවි ජනතාවගේ භූමිය, හිමිකාරිත්වය, ජල සම්පත්, සහ වෙළඳපොළ ප්‍රවේශය රැකීමේදී ගොවි සංවිධාන විශාල භූමිකාවක් දැරෙයි. (Gunasekara, 2021).

  2. වගා සැලසුම් සහ පරිපාලන ක්‍රියාවලියන් හරහා සම්බන්ධතා පවත්වා ගැනීම
    ගොවි සංවිධාන, කෘෂිකාර්මික නිෂ්පාදනයේ ගුණාත්මකභාවය සහ වාණිජ තත්ත්වය වැඩි කිරීම සඳහා කාර්‍යශීලී වැඩපිළිවෙළක් සකස් කරයි.

  3. සාමාජික අවශ්‍යතා නිරාකරණය කිරීම
    සාමාජික ගොවීන්ට ජල මාර්ග, කෘෂි උපකරණ, සහ වෙළඳපොළට ප්‍රවේශය සලසමින් සංවිධාන ක්‍රියාත්මක වේ.

රාජ්‍ය යාන්ත්‍රණය සමඟ කටයුතු කරන විට මුහුණ දෙන ගැටලු

  1. ප්‍රශස්ත ගැටලු
    රාජ්‍ය යාන්ත්‍රණය සහ ගොවි සංවිධාන අතර සම්බන්ධතා බොහෝ විට ප්‍රශ්න සහ ගැටුම් මතුකරයි. රාජ්‍ය ප්‍රතිපත්ති ක්‍රියාත්මක කිරීමේදී ගොවි ජනතාවගේ යෝජනා සහ සහා සුභසාධනය සැලසිමේ අඩුපාඩුවක් ඇත.  (Wijesinghe, 2022).ලංකාවේ වර්තමාන තත්ත්වය පිලිබද අවදානය යොමු කළහොත් ගොවි සංවිධානවල නායක කාර්‍යභාරයක් ඉටුකළ පාර්ශව රටේ ප්‍රතිපත්ති තීරකයන් බවට පත්ව ඇත.මෙම ක්ෂේත්‍රයට අයත් ගැටළු සදහා ආමන්ත්‍රණයේදි එය වඩාත් වැදගත් වනු ඇත.

  2. නීති රීති පද්ධතිය
    රාජ්‍ය ආයතන හරහා වගා තීන්දු ක්‍රියාත්මක කිරීමේදී, ගොවි සංවිධාන බිඳ වැටෙන තත්ත්වයන් මතුවේ. නොඑකගතාවන් හේතුවෙන් මෙම නීති ක්‍රියාත්මක කිරීමට සහා ගොවීන්ගේ අවශ්‍යතාවය මතු කිරීමට ඇති අවකාශය සීමා වේ.

  3. අනියම් මැදිහත්කිරීම්
    රාජ්‍ය ආධාර සහ සම්බන්ධතා ක්‍රියාවලියේ දී, දේශපාලන බලපෑම් සහ අනිසි මැදිහත්කිරීම් ගොවි සංවිධාන ආර්ථිකය හා සම්බන්ධතා කාර්යක්ෂමතාව අඩු කරයි.

  4. සම්පත් අඩුකිරීම
    ගොවි සංවිධාන සඳහා ලබා දෙන අරමුදල් සහ මූල්‍ය උපකාර අඩු වීම, සංවිධානවල කාර්යය ක්‍රියාවලියට විශාල අවපාතයක් වෙයි.

ගැටලු පාලනය කිරීමේදී මුහුණ දෙන අභියෝග

  1. සංවිධාන හැකියාවන් වැඩි දියුණු කිරීමේ අඩුපාඩු
    ගොවි සංවිධාන පාලකයින්ට අවශ්‍ය පුහුණු වැඩසටහන් සහ ප්‍රායෝගික දැනුම ලබා දීමට රාජ්‍ය ආයතන අසාර්ථක වේ.

  2. ජාතික සහ ප්‍රාදේශීය ප්‍රතිපත්ති ගැටුම්
    ජාතික මට්ටමේ පාලන ආයතන සහ ප්‍රාදේශීය ගොවි සංවිධාන අතර සම්බන්ධතා අඩු මට්ටමක පවතී.

  3. විශ්වසනීය තොරතුරු හා සන්නිවේදනය
    රාජ්‍ය ආයතන සහ ගොවි සංවිධාන අතර තොරතුරු හුවමාරුවේ විශ්වාසය අඩු වීම. සත්‍ය හා සාධාරණ තොරතුරු සංසරණ පද්ධතිය තුළ ගැටලු මතු වී තිබේ.

ගොවි සංවිධානවල එලදායීතාවය

ගොවි සංවිධාන, කාර්යක්ෂමත්වය සහ ආර්ථික වර්ධනයට බලපාන මූලික අංග ලෙස කටයුතු කරයි.

  1. අපේක්ෂිත ප්‍රතිලාභ සහ එලදායීතා මට්ටම
    ගොවි සංවිධානවල සාර්ථකත්වය මනාව ක්‍රියාත්මක වන්නේ සාමාජිකයින්ගේ සහභාගිත්වය හා රාජ්‍ය ආධාර මත ය.

  2. අපේක්ෂිත ගුණාත්මක සංවර්ධනය
    සංවිධාන ක්‍රියාවලියේ නිවැරදි සැලසුම් කිරීම මඟින් කෘෂිකාර්මික නිෂ්පාදනය හා ආදායම් මට්ටම වැඩි කළ හැකිය.

  3. නව තාක්ෂණය භාවිතය
    ගොවි සංවිධාන සඳහා නවීන තාක්ෂණික විකල්ප සලසා දීම, වගා ක්‍රියාකාරකම් හා වෙළඳපොළ ප්‍රවේශය ශක්තිමත් කිරීමට දායක වේ.

ගැටුම් අඩු කිරීමේ සහ ආර්ථික වර්ධනයේ නිර්දේශ

  1. රාජ්‍ය සහ ගොවි සංවිධාන අතර ගිවිසුම් සකස් කිරීම
    ගොවි සංවිධාන සහ රාජ්‍ය ආයතන අතර නිවැරදි සන්නිවේදනයක් ඇතිකර, විශේෂ ගිවිසුම් මත ක්‍රියාත්මක විය හැකිය.

  2. නීතිමය සහ වාණිජ ආරක්ෂාව
    ගොවි සංවිධානවල සාමාජිකයින්ගේ අයිතීන් ආරක්ෂා කිරීම සඳහා නීතිමය ක්‍රියාමාර්ග ගත යුතුය.

  3. තොරතුරු තාක්ෂණය සහ ඩිජිටල් ප්‍රවේශය
    ගොවි සංවිධානවල වගා සැලසුම් සහ වෙළඳපොළ ප්‍රවේශය සඳහා තොරතුරු තාක්ෂණය භාවිතා කිරීම මඟින් ක්‍රියාකාරීතාව වැඩි කළ හැකිය.

  4. ප්‍රාදේශීය මට්ටමේ ව්‍යාපෘති වැඩි කිරීම
    ප්‍රාදේශීය සංවර්ධන වැඩසටහන් හා ගොවි සංවිධාන අතර සම්බන්ධතා ශක්තිමත් කිරීම.

නිගමනය

ගොවි සංවිධාන, ශ්‍රී ලංකාවේ කෘෂිකාර්මික ව්‍යුහයේ අත්‍යවශ්‍ය කොටසක් වන අතර, ඔවුන්ගේ කාර්‍යභාරය හා රාජ්‍ය යාන්ත්‍රණය සමඟ ඇති ගැටුම් විසඳා ගැනීමේදී විශේෂිත මාර්ගගත වැඩපිළිවෙළක් අත්‍යවශ්‍ය වේ. සංවිධානවල එලදායීතාවය වැඩි කිරීම, ගොවි ජනතාවගේ ආර්ථිකය හා ජීවන තත්ත්වය ශක්තිමත් කිරීමට ගෝලීය මට්ටමමින් වැදගත් වේ.සංකල්පිය වශයෙන් ඉහත සදහන් කරුණුවල තිබෙන්නා වු නිවැරදි බව සැබැවන නමුත් භූමියේ තත්ත්වය සැලකිල්ලට ගැනිමේදි ගැටලු කළමනා කරණය සදාහා ගනු ලබන ප්‍රවේශයන් වඩාත් ප්‍රායෝගික විය යුතුව තිබේ.

මූලාශ්‍ර

  1. Gunasekara, T. (2021). “The Role of Farmer Organizations in Rural Development,” Sri Lanka Agricultural Journal.
  2. Wijesinghe, R. (2022). “Challenges in Farmer-Government Relations,” Journal of Rural Studies.
  3. Ministry of Agriculture. (2020). Annual Report on Farmer Organizations in Sri Lanka.
  4. Perera, S. (2021). “The Impact of Modern Technology on Farmer Organizations,” Sri Lanka Economic Review.
SHARE NOW
මෙම ප්‍රකාශනයේ ප්‍රකාශිත අදහස් ලේඛකයින්ගේ අදහස් ය. ශ්‍රී ලංකා පුවත්පත් ආයතනයේ අදහස් මෙයින් පිළිබිඹු නොවේ.

Related Posts